Hayır, ilginç olan şey, tasmaların ucundaki iki insandı. Çünkü şehirde sahiplerinin tasmalarını tutanlar köpeklerdir. Yağmur yağsa, rüzgar da esse, kar da yağsa günde iki kez gezdirilmesi gereken bir köpekle gönüllü olarak ilgilenmenin kendi boynuna tasma geçirmek anlamına geldiğini kimse anlamış gözükmüyor.
Bu kitabı biliyordum fakat okuma fırsatım olmamıştı. Bayılıyorum zaten bu tür edebi eserlere. Öyle güzel tasvir ediyorlar ki. Sanki birebir yaşıyor insan.
Geçmiş zamanın ağalık ve köylü düzenini çok güzel anlatmış.