Bana öyle geliyor ki felsefe en çok kendini beğenmişliğimiz ve gösterişçiliğimizle savaşıyor.Kararsızlığımızı, zayıflığımızı ve cahilliğimizi iyi niyetle kabul ettiğimiz zamanlar görevini yerine getiriyor.
Ne kendilerini ne de devamlı gözlerinin önünde duran kendi şartlarını tanımayı becerememiş, onları harekete geçiren şeylerin ne olduğunu, ellerindeki gücü tanımlamayı bilmeyen insanlara Nil'in med cezir sebeplerini anlattıklarında nasıl inanabilirim ki ?
