Farkliokur
@Farkliokur
67 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Kitap bir olaydan ziyade metaforlar içerisinde sürükleniyordu. Bir resim yapılıyordu ama bir hayalin içinde.Hissizlik aslında hislerle kaplıydı. Kitabın özellikle bir şey anlatmaya çalışmamasını sevdim sanırım.Savaş vardı ,güzellik vardı, bir rüya vardı, bir resim vardı, bir yolculuk vardı. Bir bahar günü yapılan bir yolculuk gibiydi kitap. Hem her şey vardı içinde hemde sanki hiçbir şey yoktu. Hayalle gerçek arası bir kaç dize arasında bir salıncak gibi gidip geliyordu.Bu hissiyatı sevdim sanırım. Etkileyici bir kitap diyemem ama bir yaprağın ağaçtan süzülüp düşmesi ve sonra bir daha hatıra gelmemesi gibi bir kitaptı. Süzülüş anı güzeldir ama rüzgara kapılıp gider ve kapılıp giden bir tek o değildir bundandır sanırım yaprağın kayboluşu.
Bir sorunun cevabını aramakEdebiyat
Virginia Woolf'un okududugum 3 kitabının ardından olay ve karakterlerin daha anlaşılır olduğu bir kitaptı.Virginia'nın kullandığı bilinç akışı tekniği bu kitabında da karakterler arası
Dünyalar SavaşıHayat ve İnsan
spoiler içerir
Yazarın daha önce Zaman Makinesi kitabını okuyup çok beğenmiştim. Yazardan tekrar bir kitap okumak istediğim için Dünyalar Savaşı kitabını okumaya başladım. Kitapta marslıların Dünya'yı istila edişlerini yazar olan karakterimizden dinliyoruz. İlk istila anından savaşın son bitimine kadar gördüğü ve duyduğu her şeyi anlatıyor bize karakterimiz. Onunla birlikte hem yıkımı izliyor hem de yıkımı yaşıyoruz. Ne kadar iyimser biri olsada umutsuzluğa yavaş yavaş çekilişini, tükenmişliğini ve yalnızlığını izliyoruz. Yalnızlığı paylaşıyoruz birlikte. Sonunda intihar etmeyi bile düşünüşünü görüyoruz. Tek zerre umudumuz kalmamış. Ama umut yine her daim bizle olduğunu hatırlatıyor bize. Marslılar hastalığa yenik düşüyorlar. Son marslının acı içindeki uğuldamalarından sonra etraf tamamen sessizliğe bürünüyor. Sessizliğin içinden yıkımın bıraktıklarını izliyoruz. Ölü bir şehir, boş sokaklar ,talan edilmiş dükkanlar, boş evler...Tekrar insan seslerini duyacağımızı düşünmek ,insan kalabalıklarıyla dolu sokaklardan geçmek işte bunların hayali bunların umuduyla doluyuz sessizce bu ölü şehri izlerken.
Çok başarılı olan insanların doğuştan zeki olduklarını ya da çok çalışarak diğer insanlardan daha başarılı hale geldiğini düşünürüz. Bu gerçekten doğru mu? Outliers, çizginin dışında dediğimiz bu insanların aslında sandığımız gibi çizginin dışında olmadığını gösteriyor. Onların başarılarının arkasındaki sebepleri gün yüzüne çıkarıyor. Kitap bize başarı hakkındaki düşünme şeklimizin ne kadar dar olduğunu fark ettiren güzel bir kitap.
Spoiler içerir
Her insan kendine özel bir kokuya sahiptir.Peki bu koku olmasaydı nasıl olurdu?
Koku, kokusu olmayan Jean-Baptiste Grenouille'un hikayesini anlatıyor. Kokusu olmadığı için insanlar daha ilk doğduğu andan itibaren ondan ürküyorlar.Onu kendilerinden uzak tutuyorlar.Hatta çocukluğu boyunca ona bakan kadın koku duyuyusunun körelmiş olmasından dolayı ona bakabiliyor. Grenouille'un kokusu olmamasına rağmen çok büyük bir yeteneği var. Kendi kokusunu alamasada etrafındaki herşeyin kokusunu alabiliyor. Öyleki gözlerine ihtiyacı yok. Geceleri yanına fener almadan kör karanlıkta burnuyla yönünü bulabiliyor. Kokusunu aldığı herşeyi en ince ayrıntısına kadar söyleyebiliyor. İnsanların hepsinden nefret ediyor Grenouille, onların iğrenç kokusundan nefret ediyor. Onu farketmeyişlerinden, sırf onlar gibi olmadığından onu görmezden gelmelerinden nefret ediyor.
Böylece bir kene gibi yaşıyor Grenouille, köşesine sinmiş ve sessizce duran avını bekleyen bir kene gibi.Grenouille kendi kokusunu arıyor.Kendisine insan kokusuna benzeyen parfümler hazırlıyor.İnsanları ne kadar insan gibi koktuğuna inandırarak onları kandırıyor.Kendi kokusu için kaç tane insan öldürüyor. En mükemmel kokuyu oluşturuyor. İnsanlar ona neredeyse tapacak duruma geliyorlar. İşte tam burada fark ediyor ki en başından beri insanların sevgisi değildi istediği nefretti. Şimdi onlardan ne kadar nefret etsede insanlar ona tapıcaktı hayır ona değil üstündeki parfüme tapıcaktı. Gerçeklikle yüzleşti Grenouille onun baştan beri bir kokusu yoktu. Üstündeki bu parfüm onun kokusu değildi.