Kitabın yarısına geldim. İnanılmaz derecede sembolizm dolu bir kitap. Selim Pusat adlı karakter kullanılarak kendi görüşlerini açıkça belirtmiş Atsız. İnsanların söylemeye cesaret edemeyeceği şeyleri çok iyi şekilde anlatmış. İdeolojini çek de romanı okuyalım diyor insan. Ben kendi görüşlerimi kenara bırakıp yazarın bakış açısından okuyabiliyorum, ama bunda gerçekten zorlandım. O yüzden “ön yargılısınız şu kitabı okuyun da görün ahmaklar” diyerek bu kitaba ön yargıyla bakan insanlara hakaret etmenize gerek yok, ön yargı hayat kurtarır. Net söylüyorum sosyalist kafa yapısına sahipseniz romandan zevk almayıp selim pusat karakterine sinirinizden bazen kitabı çöpe atasınız gelir. Kısacası ön yargı çok da kötü bir şey değildir, sinirlenirim derseniz okumayın, kendinize iyilik edin.
(Edit: kitap inanılmaz bir şey. son sayfalara gelince sanki kitabın ilk %70 i boşmuş gibi de kitap asıl o zaman başlıyormuş hissine kapılıyorsunuz. Düşüncelerim değişti başlarda sinirlenseniz de okuyun, etkisinden çıkamazsınız.)