"Hiçbir şey yapmıyorum. Yazmıyorum, düşünmüyorum. Her şey ağırlaştı, zorlaştı, sinir bozucu oldu. Ne başlangıcın başı var ne de sonucun sonu. Her yok oluşunda kendi yıkıntıları içinden yeniden ortaya çıkıyor. Artık sorgulamıyorum. Bitirir bitirmez dönüp yeniden başlıyorum. Kendi kendime diyorum ki, biraz daha gayret et, şimdi bırakma, biraz daha gayret et ve her şey değişecek; ve neden yaptığımı bilmeden devam ediyorum, her defasında bu son olacak diye düşünerek devam ediyorum. Ne için? Artık benim olmayan bu eskimiş sözcükler, sürekli ağzımdan dökülen bu kelimeler "
Kırgın değilim hiçbirinize,
Dedim ya ben zaten çoğunuzu sevemedim
Kim bilir belki de bu yüzden insan olmanın gereklerinin çoğunu yerine getiremedim.
Öfkem aklımın bir adım önünde oldu hep
Size değil sadece öfkem, en başta kendime
Ödenmesi gereken ne bedel varsa peşin peşin ödeyip
Aranıza karışmaktan vazgeçtim...
(Alıntı)