Bir süredir hiçbir kitabı bitmesin diye okumamıştım. 10-20 sayfada bir ara verip bitirmemeye çalıştığım kitap o kadar uğraşıma rağmen 1 günde bitti. Sabahattin Ali’ye biraz kırgınım, bu kadar kısa yazdığı için. Yıllardır aklımda bulunup bu kadar geç okuduğum için de kendime biraz kızgınım.
SPOİLER İÇEREBİLİR **
Beni o kadar içine aldı ki bir süre sonra kitabın sonunda olacak olan şey aslında benim hayatımın sonuymuş gibi okudum. Kitapta bir Raif oldum, bir Maria. Bir gün buluşacağız diyerek yarım kalmış bu aşk hikayesi keşke mutlu bir sonla bitseydi ama o zaman gerçek hayat olmazdı. Hayatta acı var, gözyaşı var.
Bu kadar kalabalığın -kardeşlerinin annesinin eşinin çocuklarının- yanında bile kendini yapayalnız hisseden bu adamın bir daha kimseye güvenememesi canımı acıttı. Keşke aşkının peşinden koşsaydı alsaydı diyorum ama biz ne kadar koşabildik ki. Sen de haklıydın Raif.
Hepimiz kendi cehennemimizde yaşıyoruz, cennete kavuşacağız vaadiyle..
SPOİLER BİTTİ**
