Farida Atakhan
@Feiirida
Sosyal hizmet
Sosyal hizmet bölümü
Bakü
20 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Otuz dördüncü bölüm
“İnsan ruhu, ne derler bilir misin , insan ruhu için ? Taştan sert , çiçek yaprağından narindir.”
Reklam
Demek bu dünyada insanların merhamet beklememeyi öğrenmeleri gerek, Çünkü çıkarcılık vicdan bırakmamış kimsede.
Ne ölüm, ne de hayat!
Hiçbiri kovalamıyor beni rüyalarımda. Hiçbirinin eli bana değmiyor. Çünkü ceplerimde hiç olmadıkları kadar. Varlığıma nedensizlikten delirdim ben. Hiçbir nedeni kendime yakıştıramadığımdan. Hepsini giydim. Hiçbiri olmadı. Hepsi dar geldi.
İnansaydım herhangi birine, uğruna gerekirse dünyayı kan gölüne çevirirdim. Okyanuslar kırmızı olurdu. Pıhtılaşmış kanlardan siyah dağlar yükselirdi. Ama inanmadım. Bir türlü inanamadim...
Bütün hayat bir ilüzyon. Benim gibi, Kayra gibi...
Kuvvetli, kararlı bir babamız olsun, bize neyi yapıp neyi yapamayacağımızı söylesin isteriz. Niye?
Neyi yapıp neyi yapamayacağımıza, neyin ahlaklı ve doğru, neyin ise günah ve yanlış olduğuna karar vermek zor olduğu için mi?
Yoksa suçlu ve günahkâr olmadığımızı işitmeye her zaman ihtiyaç duyduğumuz için mi?
Bir baba ihtiyacı her zaman mı vardır, yoksa,kafamız karıştığı, dünyamız dağıldığı, ruhumuz daraldığı vakit mi isteriz babayı?
“İnsan inanılmaz dayanıklıkta bir varlık. Yavaş yavaş, parça parça ölür. Uzun bir süre daha, insan gibi görünür”
Reklam