Terketmedi sevdan beni
Aç kaldım, susuz kaldım
Hayın, karanlıktı gece
Can garip, can suskun
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede
Tütünsüz, uykusuz kaldım
Terketmedi sevdan beni...
Gece...
Sessizlik... Ne düşüncem kımıldıyor,
ne de bir dal! Bir gül, yaprağını düşürdü düşürecek! Bir işaretle, elinde kadeh görünüveren sevgilim, nerdesin? Senin
su verdiğin hiçbir çiçek dökmez yapraklarını...
Ve bilemezsin sen de
mutluluk acısını!