"Kendi mutluluğumuza konsantre olup sadece onu bulmanın peşine düştüğümüzde kaostan başka bir şey var etmeyiz hayatımızda. Herkes sevgiyi aryor, aşkı arıyor, mutluluğu arıyor ama bir türlü bulamıyor. Oysa insanın mutsuzluğu başkasının mutluluğuyla ilgilidir. Sevgi vermeyi, mutluluk vermeyi öğrendiğimizde seviliriz ve mutlu Oluruz. Aradığımız şey bize kendiliğinden gelir."
"Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri sulamayı unuttuğunu görürsek, onun çiçek sevgisine inanmayız. Sevgi, sevdiğimiz şeyin büyümesi ve yaşaması için gösterdiğimiz etkin ilgidir. Bu etkin ilginin bulunmadığı yerde sevgi de yoktur.
(..) Birisini sevmek yalnız güçlü bir duyguya kapılmak değildir; bir karardır, bir yargıdır, bir söz vermedir. Sevgi yalnızca duygudan oluşsaydı birbirini ölünceye dek sevmek için söz vermek gerekmezdi. Duygular gelip geçicidir. Eyleme yargı ve karar karışmışsa duygunun ölünceye dek süreceğini nasıl bilebiliriz?"