Kuduz böceklerinde, doğanın bir çelişkisi olarak, kendi zehirlerinin panzehiri de bulunur. Onun gibi insan kötülükten tat alırken vicdanında tam tersi bir acılık oluşur ve uyurken uyanıkken, türlü üzücü kuruntularla azap çektirir bize.
İnsanın son anı beklenmeli her zaman,
Ölmeden mutlu denmemeli ona,
Ve cenazesi kaldırılmadan! -Ovidius
***
"Talih ne kadar güler yüz gösterirse göstersin, ömürlerinin son günü geçmeden insanlar mutlu saymamalı kendilerini; çünkü insan hayatı kararsız, değişkendir; küçücük bir davranış yüzünden bir durumdan bambaşka bir duruma geçiverir."
...
Bu yüzden yaşamımızın bütün davranışları bu son mihenk taşında denmelidir. Esas gün odur diğer günleri yargılayan. Eskilerden biri, geçmişin hesabı o gün verilmelidir, der. Ben de çalışmalarımın meyvesini denemeyi ölüme bırakıyorum. İşte o vakit görürüz düşüncelerim ağzımdan mı çıkmış, yüreğimden mi?