“acaba iyi bir şey olacak mı? hayır dedim kendime. iyi şeyler birdenbire olur; bu kadar bekletmez insanı. sürüncemede kalan heyecanlardan ancak kötü şeyler çıkar. ya da hiçbir şey çıkmaz.”
Çiçekler hiçbir şeyin kalıcı olmadığını öğretir bize; ne güzellikleri kalıcıdır ne de solgunlukları; çünkü sonradan yeni tohumlar verirler. Mutluyken de üzgünken de hatırla bunu. Her şey geçip gider, yaşlanır, ölür ve yeniden doğar.
”bomboş var olacağım. kendi doluluğumun boşluğunda. ve bir başıma. ve bağımsız. ovadaki yalnız ağaç gibi, yaşlı ve büyük. ve yalnız. o vadide, bir yamaçta... başıma buyrukluğuma hayranım.”