Fırat güngör
@Firrat
Sadece bir İnsanım .
Öğrenci
Üniversite
İstanbul
Adana
25 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Kitabın sonundaki son cümleler beni gülümsetti . “İnsanları birbirleri için kaygılanmaz hale getiren bir rejimin , meşruiyetini uzun süre koruyamayacağından eminim “ o kadar doğru ki . Kitap özellikle üzerine onlarca belki de yüzlerce defa düşünülmüş kapitalizmin veyahut çılgın değişimin topluma etkisinden ziyade bireye olan etkisini gözler önüne sererek bence sınıfından çok daha farklı ve de değerli bir çalışma ortaya çıkarmış . Güzeldi .
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İncelemeye başlarken derin bir nefes almama sebep olan naçizane destan , uzun öykü , efsanevi yazmalar. Öncelikle Homeros’un kim olduğu bilinmediği hatta böyle birinin var olup olmadığının dahi kesin olmadığı bir şairdir , öykücüdür .Tarih yazıcılığı başlatan Homeros’un tahmini olarak milattan önce 750 lerde yaşadığı iddia edilir .Bunun ne kadar doğru olduğu belki hiçbir zaman öğrenilemeyecek ne yazık ki . Ancak kuşku götürmez bir gerçektir ki Homeros ya da Odysseia adlı eseri yazan her kimse tarih yazıcılığında yeri , tahtı her zaman herkesten üstün olacağı aşikardır. Özelikle var olan 12000 den fazla dize içeren eseri , okurken inanılmaz hikayelerle ve tabii pagan inancının geleneksel motifleriyle muazzam bir yolculuğa çıkartıyor biz okurları . Dizeleri okurken insanın yaratılışını sorgulatmaya neden olur . İslam inancından hatta hristiyanlıktan çok daha öncesinin kadim zamanına bir ışık tutar bugünün insanına bugünün toplumuna . Eser sosyolojik perspektiften birçok inanılmaz özellik taşır ve hâlâ yüksek ihtisas alanlarında tartışılır eser . Antik Yunan toplumunun dinamiklerini öğrenmek için Homeros’tan daha iyi bir adres bulunmayacağını da eklemek isterim . İlk mektepli olduğum zamanda
Sevgili hocamızın “Dünyayı ikiye bölün bir yarısı Homeros diğer yarısı ise yine Homeros’dur “
dediğini hâlâ hatırlarım .
Kitaba methiyeler dizmeden önce Dostoyevski çizgisi diye sürekli konuştuğumuz o kalıplaşmış hayali çizgiyi bu eser tarumar etti . Kesinlikle başlarken bu kadar başarılı bir eser olacağını düşünmezken , bittiğinde baya ilginç hissettirdi . Özellikle mizah ve Dostoyevski kavramları örtüşmez olduğuna inanmış biri olarak bu eser şüphesiz beni ve tüm Rus edebiyatı düşkünlerini ilk başta şok sonrasında ise hafif bir gülümsemesine neden olacaktır.
Her zaman hikaye yazmanın , roman yazmaktan çok daha zor olduğunu düşünmüşümdür . Tolstoy’un bildiğimiz eserlerinden Savaş ve Barış’ı , Anne Karenina’yı yazmadan önceki edebi üslubunu , güçlü kalemini hissettirdiği naçizane eser . Ayrıca hikayelerin olay örgüsü ve etkileyiciği ise çok başarılı .
Öncelikle bu kitabı okuduğum için o kadar mutlu ve o kadar üzgünüm ki bunu kelimeler ile anlatmak kifayetsiz kalacaktır. Meşhur Babıali yokuşunun meşhur , cesur yürekli onlarca gazetecisinin emeğiyle var olmuş onlarca gazetenin içerisine sayın okuru sürükleyip götürüyor. Kitabı okurken çok sevdiğim Abdi İpekçi’den o kadar etkileyici bahsedilmişti . Birkaç yerde gerçekten yutkunmakta zorlandım . Bu ülkenin gazetecilik alanında demirbaşlarından ; Milliyet gazetesi sonrasında Hürriyet gazetesinin ve de onlarcasının nasıl garibanlıklar nasıl yoksulluklar ile kurulup büyüdüğünü canlı gözlerle ile görmüş bir gazeteci tarafından yazılıp bizlerin okuması inanılmazdı .
Yakın zamana kadar Türkiye gazeteciliğin nasıl yaşadığını , darbe dönemlerinde dahi nasıl tevazu ile yaklaşıldığını gözler önüne seriyor . Geçmişin kısıtlayıcı yönetimlerinde dahi gazeteciliğe nasıl yaklaşılması gerektiğini bize şu anın Türkiye’sine öğretmesini o kadar isterdim ki ...
Kitaptan belki de ilerde herkese ısrarla okuyacağım kitabın benim için en vurucu alıntısını yazmak istiyorum :
Rahmetli Sedat Simavi ( Hürriyet’in kurucusu sonra Aydın Doğan’a bırakıyor ) .
Gazeteci arkadaşıma ... bu meslek yorucu bir meslektir . Ama insan büyük bir zevk içinde çalışır . Kalemine daima efendi kal , uşak olmamaya gayret et . Mecbur kalırsan kır ama satma .
İyi ki ama iyi ki Türkiye’nin meşhur gazetecileri bu günleri görmediler. Kitabı bitirdikten sonra içinde kalan bir buruk bir his vardı . Keşke Babıali yokuşunda o gazetelerin çalışmasını nasıl bir atmosfer var olduğunu bir günlüğüne deneyimlemek çok isterdim .
