Fîlîz
@Firuzer
“esasında bir öteki yoktur. biz daima kendimizle karşılaşırız.”
Bir sonraki dağın ardında ya da köyün sınırlarının dışında ne olduğunu görme arzusu, insanlığın kendisi kadar eski.
Fîlîz
Ve bizi, içimizi kemiren, hayatın ancak belli doğrultularda hareket ettiğimiz sürece anlamlı olacağı hissiyle bırakıyor.
Bugün biz iki farklı gelenekten mustaribiz. Bir yandan Stoacılar gibi duyguların etkisinden kurtulabildiğimizde rahatlayabiliyoruz ya da duygusallaşmadığımızda daha adil davranabiliyoruz Diğer yandan duyguları her türlü aksiyonu motive eden şeyler olarak gördüğümüzden duyumsuzlaşmanın getirdiği 'hissizlik'korkutucu geliyor.
Fîlîz
(Otizm gibi bir hastalık anlatılırken empati eksikliği birincil semptom olarak gösteriliyor)
İsveç'in ne kadar kasvetli bir yer olduğunu bilmem anlatmaya gerek var mı? İsveç'in bitmez tükenmez bir kışı var. Havalar genellikle soğuk ve kapalıdır. Toplumsal yaşam alabildiğine bireysel ve rasyoneldir. İnsanlar, Akdeniz ve Ortadoğu'da olduğu gibi dışa dönük değil, içe dönük olarak yaşamaktadırlar.
Fîlîz
Endüstri toplumlarına özgü hızlı yaşamdaki gerilim, stres ve yalnızlık bu toplumun günlük hastalıklarıdır. Dünyada en fazla intihar olayı İsveç'te olur
'Verme' kavramı ile sevme tutumu her zaman birlikte midir?
Fîlîz
Çocuklar, yaşamlarının ilk yıllarından itibaren ebeveynlerine hediye verme eğilimi taşırlar. Bu da bence hediye vermenin sevgiye dayandığını gösteren başka bir işarettir.
Ama çok uzun süredir duygularından uzakta,düşünce ortamında yaşadığı için, duygularını tanımlamak bir yana 'hissetmek' kelimesini bile 'düşünce' olarak algılamaktadır.
Fîlîz
Öncelikle, kendi duygularınızla bağlantı kurmak ve hayatınızın büyük bölümünde duygularınızla bağlantınızı koparmış olsanız bile, aslında duygusal bir varlık olduğunuzu anlamak zorundasınız.