"Zaten onu birazcık tanıyan birinin kayıtsız kalması, sıradan biri gibi davranması mümkün değil. Fakat ben ne yapabilirim? Anlatamıyorum. Anlatamamamın sıkıntısı, içimdeki telaşı kat be kat artıyor. "Seni en çok ben seviyorum," desem; en başka ve en başta, herkesten çok, en çok... İçimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır. Oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor. (...) Ben de ona sarılabilsem, anlatamadıklarımı anlar mı o zaman?"