İyileşmenin de elbet bir zamanı var. Bırak önce yaralar kabuk bağlasın, önce onun varlığına bir alış. Çünkü yok sayıp sökmeye çalıştığın her şey seni daha da yaralar.
Bizim yolumuz, köprümüz, çeşmemiz yok; kitaplığı ne yapacağız? anlatıyorum ona: Eğer kitaplığınız olursa, yolunuz, çeşmeniz, köprünüz de olur! Anlatıyorum uzun uzun.
"Peki, zararın neresinden dönsen kârdır? Yani, tam olarak,
neresidir orası? Çünkü zarar da bir yere kadar zevk verir, de-
ğil mi? Sence de öyle deği mi?"