Rose
@Fouryear
29 Şubat
328 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Cümlelerin alt metninde derin anlamlar barındıran, okurla konuşma havasında, gayet akıcı bir dil ile vurgulanmak istenileni basit ama dokundurarak çok güzel anlatıma sahip dünya klasiklerinden. Gogol'dan okuduğum ilk kitap ve bayıldım. Tek sıkıntı bir kaç tane cümle noktasız, virgülsüz çok uzun tutulmuş. Sonunu okurken başını unutuyorsun.
Ara verilmeden okunsa bir saatte bitebilecek çerezlik bir kitap. Ben ara verdiğim için uzadı tabii :/ Paragraflar arasında, konuşmalarda dahil hiç boşluk olmamasına karşın bi çırpıda bitebilen bi kitap da ayrıca. Hikayenin bi yerinde Türk benzetmesi vardı, o kısım ayrı hoşluk katmış kitaba.
Yazarın okuduğum ilk kitabı olan 'Cemal Süreya Aşk Günü Doğdu'ya göre,
'Piraye' de Nazım Olmak' kitabını daha başarılı ve bilgi yönünden daha dolu buldum ama yine de asla yeterli değil. Sanki internette verilen bilgiler gibi geldi. Nazım Hikmet'i tanımak için asla yeterli bi kitap değil. Sadece ön bilgi edinilmek mümkün. Bana göre biraz paranoyakça olan, Piraye gibi düşünüp onun ağzından yazılmışçasına yazarın kendi aşk cümlelerini kurması beni irrite etti. Ayrıca o bölümler okumamı aşırı zorlaştırdı, yavaşlattı ve kitaptan uzaklaştırdı. Kitabı resmen bitirmek için okudum sadece, keyif alarak değil. :/ Kitabı okurken Nazım Hikmet hakkında pek fazla bilgim yoktu özellikle aşk hayatı hakkında. Kitapta Pirayeden ve aşkından bahsederken birden Vera'dan bahsedilmesi akışı bozmuş. Nazım Hikmet'in o zamanların zorluklarına rağmen edebiyat dünyasında adını duyurabilmesi gerçekten taktire şayan. Ama aşk hayatı için aynı şeyi söyleyemiyeceğim. Yanlış hatırlamıyorsam ilk sayfalarda Piraye'nin oğlunun ismi Mehmet diye yazılırken sonraları sürekli Memet olarak geçti. Okurken bi karar verin artık diyor insan. Diğer kitapta da ufak tefek yanlışlıklar vardı. Bunlar hoş şeyler değil. Tekrar tercih edeceğim bi yazar değil maalesef.
Ölüm gibi bir şeydi ama kimse ölmedi. İlk olarak ben bu kitabı biyografi kitabı sanıp kapağına aldanıp almıştım. Keşke sadece biyografi kitabı olarak kalsaydı. Ön söz ve bazı kısımdaki yazım hataları, tekrarlanan cümleleler, kitabın aralarına serpiştirilmiş Ahmet Batman vari aşk cümleleri kitabı garip bi hale sokmuş. Bir kere araya serpiştirilmiş o öznel ve kurgusal mektup tarzı yazılar okumayı çok fazla yavaşlatıyor, insanı kitaptan ve okumaktan soğutuyor. Oraları okumak için çok direndim.İçlerinde sevdiğim cümleler yok muydu vardı. Hele sonlara doğru olan kısım Allah'a emanet. Cemal Süreya konulu bi kitapta Naz ile Armağan aşkı ne alaka?? Ne mana?! Hele Cemal Süreya'nın şiveli konuşan garsonla girdiği diyaloglar beni benden aldı:D Gerek var mıydı gerçekten ya? Çok saçma.Cemal Süreya'nın 2017 yılına ışınlanması vs. Kurgu olarak fena değildi yazar. Fakat naçizane tavsiye olarak farklı bi isimle kitabını çıkarabilir ve orada Naz ve Armağa'nın aşkına ve zaman makinesiyle geçmişten gelen yazara yer verebilirdi. Zira bu şekilde kitap çok karman çorman olmuş. Sadece biyografi olarak kalsaydı, akıcı okuması keyif verebilirdi. Hoş kitapta geçen bişgiler bile yetersizdi. Aynılarını internette de çok rahat ulaşılabilir bilgiler.Genel olarak sevmedim.Yazarın bir kitabı daha var. Allah bana sabırlar versin. ..
Kadın ve erkeğin davranış farklılıklarını en basit şekilde bilimsel açıdan ele alıyor. Asla sıkmadan, günlük konuşma diliyle + mizahi bir dille yazılmış olup, öğretirken gülümseten sıcacık bir kitap. Kesinlikle okuyucuya farklı bi bakış açısı sunan çok özgün, dolu da bir kitap. Geçmişten günümüze değin yapılan deneylerle bilgileri pekiştiriyor ve birçok farklı konuya değineniyor. Biyolojik olarak hangi cinsiyette doğarsak doğalım, beynin de bir cinsiyeti olduğunu söylüyor.
Dipnot: Kitabın sonlarında bi test yardımıyla beyninizin cinsiyetini de aşağı yukarı öğrenmiş oluyorsunuz. Size katacağı bilgiler için okumaya değer.
Zamanında her yerde gördüğüm,adını duymaktan artık sıkıldığım için büyük bi ön yargım vardı bu kitaba karşı.Kitabı okumasamda hakkında bir iki şey biliyordum artık. Bir iki kez okumayı denemiştim daha sonra yarım bırakmıştım ön yargılarım yüzünden. Fakat tamamını okuduktan sonra anladım ki sürükleyici ve çok etkileyici bir kurguya sahip olan mükemmel bi kitap.Fakat kullanılan eski kelimeler okumamı biraz yavaşlattı. Sürekli kelimelerin anlamlarına bakıp cümleyi tekrar okumak biraz yorucu.Sabahattin Ali ile tam anlamıyla tanışma kitabım. Hem Raif Efendiyle hem de Maria Puderle, karakterlerimizin ve düşünce yapılarımızın birebir uyumuşması, yazarın hafif kasvetli hava ile kitabı yazması,kitaptaki karakterin de melankolik havada olması nedeniyle beni kitaba daha çok yaklaştırdı ve biraz da olsa o melankoliliği gerçek hayatıma yansıttı.Bu iyi bir şey midir bilemiyorum ama beni etkisi altına aldığı tarafımca aşikar. Hayatım bir kitap olsaydı şayet bu; <Kürk Mantolu Madonna olurdu>, ben de biraz Maria Puder daha çok Raif Efendi olurdum. Sonunun güzel bitmesini o kadar çok isterdim ki. Cümlelerin sürekli altını çizdim. Altını çizmediğim yerler çok az. Bayıldım!
