Furkan Rasim
@Furkanrasim
Öğrenci
Makine Mühendisliği-İÜ
İstanbul
27 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sağlıklı İletişim EğitimiEğitim
Daha önce seminerlerine katılma şansınız olduysa ya da televizyon, internet gibi araçlarla bir sohbetine denk geldiyseniz Doğan hocanın çok tatlı bir üslubu olduğunu biliyorsunuzdur. Kitapta da Doğan
Yaşamak için Sevmek Yaşamak için VazgeçmekEdebiyat
Şeker portakalı ile başlayan serüvenimiz Delifişek ile son buluyor. Bu iki kitabın arasında kalmış Güneşi Uyandıralım Şeker Portakalından pek farklı sayılmaz son kısımları Delifişek'in tarzına biraz benziyor sadece.Yani Delifişek Şeker Portakalı ve Güneşi Uyandıralım'dan biraz farklı bir anlatıma sahip.Yazarın da en sevdiği kitabı Delifişek.Çünkü bu kitapta Zezé biraz daha büyümüş ve olaylara sadece kendi penceresinden bakmamayı yavaş yavaş öğrenmiş.
Açıkcası çocukluğunun uzun uzun iki kitapta anlatılmasının ardından gençlik zamanlarının yaklaşık 80 sayfalık bir kitaba sıkıştırılması pek mantıklı olmamış.Gençlik yılları insanın karakterinin oturduğu, geliştiği yıllardır.Bu yüzden delikanlı Zezé'nin iç dünyasına daha fazla yer verilsin isterdim.Zaten kısa bir kitap üstüne üstlük ilk iki kitaptan farklı olarak iç dünyası yerine hayatını etkileyen önemli bir kaç olay anlatılmış.Yazar bu olayları psikolojik açıdan destekleseydi muhteşem bir kitap ortaya çıkabilirdi.
Üç kitaptaki ortak temel fikri söylemek gerekirse şevkat ihtiyacı diyebiliriz.Delifişek'te babasıyla Zezé arasında geçen olaylarda Zezé sanki çocukluğuna dönüyor gibiydi.
Ancak Delifişek'teki en temel fikir bence şevkat ihtiyacı sevilme arzusu değil daha çok sevme arzusu bir amaca bağlanma arzusu bir şeylerin uğruna vazgeçebilmek,savaşabilmek arzusuydu.
Şeker Portakalı ve Güneşi Uyandıralım'dan sonra kesinlikle okumalısınız bu kitabı çünkü kendi çocukluğunuzdan itibaren süren değişimi de hissedebileceksiniz.Ve göreceksiniz Yaşamak için sevmenin yaşamak için vazgeçmenin hayatın kendisi olduğunu...
Entelektüel ÖlümEdebiyat
Muhtemelen pek çok okulda orta okul öğrencilerine okutulan bir kitaptır Satranç. Ben de ilk kez kaçıncı sınıfta olduğumu hatırlamasam da orta okulda okumuştum bu eseri. Fakat tabiki o gün aldıklarım
Karanlık Zihniyetlerle Savaşan EserEğitim
Şeker portakalını okuduktan sonra ilk düşündüğüm şey böyle bir kitabın nasıl yasaklanmış olduğuydu.
Kitabın eleştirdiği bir zihniyet ile bu zihniyet tarafından "İçerisinde küfür var " saçmalığıyla başlayan bir savaşın neticesinde değerini katlamış, anlam kazanmış bir kitaptır şeker portakalı.
Kitapta anlatılanlar kurgu değil. Şeker portakalı ağacı ütopik bir diyardaki kusursuz bir bitki değil. Karakterler muhteşem hayatlara sahip değil. Anlatılanlar özbeöz hayattır. Kaçıp saklanmak için uygun bir kitap değildir bu yüzden. Günümüz dünyasında tek masum kalabilmişlerin çocuklar olduğunu düşünürsek karakterimiz Zezé'yi dinlerken mutlaka bir yanınız pişmanlık duyarken bir yanınız masumane çocukluğunuza ağlayacak.
Para hırsından ya da alışılagelmiş gaddarlıklardan şevkat duygusunu kaybetmiş, sevgi duygusunun; karşılıklı değil tek taraflı bir hak olarak görüldüğü, zalimliğin gizlendiği tozlu raflardaki bir örtü gibi kullanıldığı karartılmış bir dünyayı görebilmek imkanı tanıyor yazar. Çünkü neydi edebiyat bir kibrit çöpüydü. Etrafı aydınlatamaz ama karanlığı gösterirdi.
Küçücük çocuklara kötü örnek olarak duyarsızca çocukların zihinlerini kirleten bununla da yetinmeyerek kitaptaki o..... çocuğu kelimesine takılarak hiç okumadıkları kitabı ve belki de ismini dahi bilmedikleri bir eğitmeni şikayet ederek kendini muhteşem zanneden ağzı bozuk, zihniyeti karanlık, okumaktan uzak, nefret dolu ebeveynlere selam olsun
İçinde pek çok hikayeyi barındıran tatlı bir eser.Hayatın içinden pek çok tanıdık kişilere pek çok tanıdık olaylara tesadüf ediyorsunuz.Kimi zaman yüzünüz gülüyor kimi zaman "Ah böyle yüzsüz,utanmaz adamlar demekki sadece benim hayatımda yok" diyorsunuz.
Dikkatimi çeken diğer bir mesele bazı hikayelerin sonu tam getirilmemişken bazı hikayelerin anlatmak istediği temel düşünce hikayenin sonuna eklenmiş.(Tanrı Misafiri ve Hasta Çocuk hikayeleri bu düşüncemin iki örneği hükmündedir.)
Kullanılan dile gelince bu kitabı lise birinci sınıfta satın almıştım.Pek çok kez okumaya gayret etsem de sıkılarak bırakmıştım.Fakat şuan 21 yaşında bir genç olarak çok akıcı ve kaliteli kelimelerin kullanıldığı bir hikayeler bütünü olarak görüyorum bu kitabı.Zaman zaman sözlüğe bakmam,not almam gerekti ve yeni kelimeler öğrenmiş oldum.
Velhasıl dili de içeriği de gayet hoş bir kitap.Mutlaka okunması gerektiğini kitabı satın aldıktan yıllar sonra anlamış bulunmaktayım.
