Fuzuli gönül
@Fuzuli_gonul
Şu anda okuduğu kitap
Diş KirasıYeme-İçme
Osmanlı devrinde zengin kork veya konaklarda civar halkın için de sokaklar hazırlanır, kim gelirse gelsin içeriye alınırdı. Misafirler iftarını yapıp teravih namazına gitmek için kalktıklarında konak sahibi kadife kese içerisine koyduğu altın veya gümüş paraları diş kirası olarak verirdi. İlk defa Fatih Sultan Mehmet Han'ın sadrazamı olan Mahmud paşa tarafından uygulandığı sanılan bu âdet gereğince iftara katılanlar dişlerini davet sahibinin zevkine kiralamış oluyorlardı. Diş kirası denilen bu hediyenin zarif gerekçesi her ne kadar davetlilerin o gece zahmet edip gelerek, hane sahibinin sevap kazanmasına vesile olması gibi sunulsa da aslında amaç bu sebeple muhtaçlara yardımda bulunmak, onları sevindirmektir.
Reklam
Huzur-ı Hümayun Dersleri
Ramazan-ı şerîf ayında padişahların huzurunda yapılan huzur dersleri önemli yer tutardı. Padişahın da hazır bulunduğu bu derslere kısaca "Huzur Dersleri" veya "Huzur-ı Hümayun Dersleri" denilirdi. Huzur dersleri Sultan Üçüncü Mustafa Han devrinden itibaren sistemleştirilmiş ve derslerde müderrisle beş muhatap bulunması usulü getirilmiştir. Daha sonra adet fazlalaşmıştır.
Dersler Ramazan-ı Şerîf'in ilk günü başlar ve sekizinci günü sona ederdi. Bu derslerde Kuran-ı Kerim' den ayetler okunur ve tefsir edilirdi. Bu sekiz dersin her birine meclis denirdi. Sahasında mütehassıs alimler, padişahın maiyeti ve devlet ricali ile birlikte büyük yekûn teşkil ederdi. Bu dersler devletin sonuna kadar devam etmiştir.
Bir gece, bir ihtiyacım için dışarı çıkmıştım. omuzunda kova, elinde fenerle bir âmâ gördüm; yakınlarındaki bir ırmağa varıp kovayı doldurdu. Dönüşünde kendisine, "Sen bir âmâsın. Gece ile gündüz senin için birdir. Niçin fener taşıyorsun?" diye sorduğumda, "Ey boş adam! Feneri senin gibi kalbi âmâ olanların karanlıkta bana çarpıp da su kabımı kırmamaları için taşıyorum." cevabını verdi.
Adamın biri Ebu Hanife'ye gelerek bir yere para gömdüğünü, fakat gömdüğü yeri bir türlü hatırlayamadığını söyledi. Ebu Hanife de, "bu fıkıhla ilgili bir şey değil; ama sana bir yol göstereyim. Evine git, gece sabaha kadar namaz kıl! inşâallah hatırlarsın!" dedi. Onun dediğini yapan adam gecenin dörtte biri geçmeden gömünün yerini hatırladı. Ertesi sabah gelip durumu haber verdiğinde Ebu Hanife, "şeytanın seni namaz kılmaya bırakmayacağını biliyordum. Bari gecenin kalan kısmını da Allah'a şükür için namazla geçirseydin" dedi.
Reklam