1984 mü Cesur Yeni Dünya mı?
YouTube kitap kanalımda Cesur Yeni Dünya kitabını önerip distopya türünü anlattım:
ytbe.one/DNo1wRTFR1g
Vedat Milor'un Twitter'da yaptığı "Menemen soğanlı mı olur yoksa soğansız mı?" anketinden sonra 1000kitap'ta bugüne kadar yaptığım ilk anketli incelemeye hoşgeldiniz. Bu incelemenin yorumlar kısmında şu sorunun cevabını vermenizi istiyorum: "1984 mü yoksa Cesur Yeni Dünya mı?"
1000kitap'taki kullanıcı adım "distopikokur" olmasına rağmen bugüne kadar arada kaldığım en büyük ikilemlerden biridir herhalde bu. Huxley'in kendisi 1984'ün daha acımasız bir distopya olduğunu söylerken, benim düşüncelerim Cesur Yeni Dünya kitabındaki mutluluğun kaçınılmaz bir şey olarak dayatılmasının daha tehlikeli bir şey olduğu yönünde.
Kendi kitap okuma grubumda haftaya bu iki kitabı siyaset, mimarlık, sosyoloji, psikoloji, pedagoji, cinsellik ve etimoloji gibi pek çok yönden karşılaştıracağımız için sizin yorumlarınızı da bu yüzden merak ediyorum. Çünkü 1984, acı ve cezalandırma yoluyla halkı kontrol etmeyi seçmişken, Cesur Yeni Dünya haz ve ödül yoluyla halkı kontrol etmeyi seçmiş bir distopya. Sizce hangi kitabın toplumu içerisinde yaşamak daha acımasız?
Aile ve anne-baba gibi kavramların ortadan kalkmadığı 1984 mü, yoksa anne-baba-ebeveyn gibi kavramların ortadan kalktığı, şartlandırılma sistemiyle insanların birileri tarafından üretildiği Cesur Yeni Dünya mı?
İnsanlar mutsuz olmalarına rağmen onlara sürekli olumlu ve pozitif sayıların dayatıldığı 1984 mü, yoksa mutsuzluğun insanların aklına bile gelmemesi için Soma adlı bir hap aracılığıyla mutsuzluk, kötülük, hastalık gibi şeylerin düşüncesinin bile ortadan kalktığı Cesur Yeni Dünya mı?
Kitap okuma düşüncesinin bile yasak olduğu 1984 mü, yoksa insanların bebekliklerinden itibaren bir kitaplığa yürütülüp kitaplığa
Fyodor
oğuz isyan filmi var 2002 yapım sanırım, christian bale oynadığı ona bak istersen müthiş zevk alırsın cyd ve fahrenheitten en iyi beslenen film bence
bu arada iki kitapta vurucu çok kafaya takmamak lazım
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Eylül Ayı Hikaye Etkinliği
Nefes?
"Başarı her zaman tatmin eden bir olgu değil. Başaracağıma hep inancım vardı. Fakat yaptığım işin sonucunda kalplerde yer edinebilmek... İşte asıl mutluluk bu. Bana ilham veren tüm yazarlara ve desteğini daima arkamda hissettiğim aileme sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum."
Görüntülü görüşmeyi sonlandırıp bilgisayarı kapattığımda içimde tuttuğum bütün nefesi rahatlamayla bıraktım. Nehir, "Gayet iyiydi." dese de halime gülmekten alamıyordu kendini.
"Gerginlikten ölüyordum. Yolculuklarımız boyunca bile hiç böylesine tedirgin olmamıştım."
"Abartıyorsun."
"Tamam biraz abartıyor olabilirim." diyerek gülüşüne eşlik ettim.
Gülmemiz biraz durulduğunda tedirginlikle sordu: "Gerçekten pişman olmayacağına emin misin? Orada bulunup yaptığın işin başkaları tarafından samimiyetle karşılandığını, beğenildiği görmek, onlarla bunu konuşmak, güzel bir deneyim olurdu."
"Belki de haklısın. Öyle yapmam gerekirdi. Fakat bunu o kadar şık kıyafetin içinde yapmasalardı olmaz mıydı? Lüks bir otelin dört duvarında değil de burada kutlamak yaptığım işe daha bir uygun, samimi düşerdi. Ya da kendi ödül törenine bir dağın ortasında aramayla katılacak kadar asosyal biriyle birlikte olmamalıydın." derken dudaklarım tebessümle kıvrılıydı.
"Sadece bir yorum. O asosyali seviyorum. Yoksa bu fikrin peşinde nasıl koşabilirdi ki?" diyerek uzandığı yerden doğrulup kollarını bana doladı. Aynı şekilde karşılık verdim. Kendini geri çektiğinde geceyle birlikte siyaha dönen mavi gözlerinde şaşkınlık vardı.
"Gerçekten başardın." dedi.
Kafamı onaylarcasına sallayarak "Gerçekten başardık." dedim.
***
Her şey ama her şey kitapların beni esir almasıyla başlamıştı.
Kayıtsız bir çocuk asla değildim. Coşkun hislerim vardı. Lakin bu hislerin nasıl bir şey olduğunu tanımlayamıyordum. Mesela doğada olmak beni
Fyodor
bence düzenli bir iş bulup çalışın. vaktinize yazık.
İnsan şehvet bakiri olduğu gibi, Dehşet bakiri de olabiliyor. Clichy meydanını terk ettiğimde böyle bir dehşetin var olabileceği nereden gelebilirdi ki aklıma? Savaşın gerçekten içine girmeden önce, insanların o kahraman ve tembel pis ruhunun için de neler olabileceğini kim öngörebilirdi ki? Artık ateşe doğru toplu cinayete doğru giden bu kitlesel kaçışın içine sıkışıp kalmıştım…
Sayfa 30 - YKY
Fırat Çevik isimli okura yanıt verildi
Fyodor
kitap 1. dünya savaşında yazıldı fakat 1 dünya savaşı adına yazılmamış bir kitap tüm zamanları kapsayan ve savaşın uluslararası çapta bir soytarılık olduğunu anlatan ve daha nice gerçeklerden bahseden müthiş bir kitap. saygılar