Gamze gamze
@Gamzelcin
"... eğer tanrı hayatın mutluluklardan müteşekkil bir şey olmasını isteseydi, dünya dönmezdi. kasırgalar çıkmazdı. Nehirler yataklarından taşmazdı. Yeraltından yeryüzüne lavlar fışkırmazdı. Yıldırımlar düşüren, toprağı çatlatan, karaları denizlere, denizleri karalara akıtan o kadim irade madem kaosu seviyor, insanın tek kurtuluşu bu kaosla uyum içinde devinmektir. Madam Arthur Bey dünyada cennet hayali kurmanın bir ahmaklık olduğunu düşünüyor. gerçek insan hayatta cehennemde kalmanın yollarını kollayabilendir.
Reklam
Nasıl güzel, nasıl güzel yazmış... Üniversite yıllarının verdiği heyecanlı ruh haliyle okumuş sanırım çok da ayırdına varamamışım. Büyülendim yeniden...
Türkiye'nin 1940'lı yılların paranoması gözler önüne serilirken her karakterlerle birlikte yeniden büyüyor adeta şekil alıyor insan. Hiçbir karakterin sırıtmadığı, taaa derinlere kadar her birinin şekillendirdiği müthiş bir anlatı. İyi ki yazmış üstad, iyi ki doğmuş, memleketin güzelliğine güzellik katmış, karanlığını kalemiyle aydınlamış.
Bir anneyle şekil alır yaşantımız. Temelimizde hep "o kadın" yaşar. Bizimle büyür, bizimle evladımızı büyütür. Hep oradadır, kızarız kimi zaman kimi zaman da sarılırız sıkı. Her şeyi nadiren en az onun kadar genellikle ondan daha iyi bildiğimiz yaşlara gelince alırız sazı elimize. Biz hatasız bir beste için çabalarken bir bakarız ki aynı notalara basıyoruz. Melodi yer yer değişse de...
Annelerin başrolde olduğu yaşamların derinliklerine iniyoruz. Yazar, okuyucusuna çok güveniyor, onunla adımlıyor satırları ona bırakıyor eksik kalanları.
Harika bir kitap okudum. "Gözlerini Kaçırma"
