Sorunlu insanları yalnızca “başkaları” olarak algıladığımız sürece kendimizi dönüştürme cesaretini bulamayız. Bu iş cesaret ister. Maya Angelou’ nun da dediği gibi cesaret en önemli erdemdir çünkü “ cesaret olmadan tutarlı hiçbir erdeme de sahip olamayız.” Cesaret kendimize çekinmeden bakabilmemiz için gereklidir. Sorunlu olmayı kendimize kesinkes yasakladığımız takdirde kendi kusurlarımızı dürüstçe kabullenip irdelemek ve belki de gidermek mümkün olamaz tabii. Büyümek için gün ışığına ihtiyacımız var.
KARANLIKKEN, SAHİP OLDUKLARIMIZI göremeyiz. Bu onlara sahip olmadığımızı göstermez. Onlar hâlâ gözümüzün önündedir. Kaybettiğimizi sandığımız şeylerin yalnızca gizlendiklerini anlayabilmek için tek yapmamız gereken, bir mum yakmak ya da bir umut ışığı bulmaktır.