Yaşlı insanlar,geride bıraktıkları gençliklerinin mutlu günleri akıllarına geldiği zaman,böyle üzüntüye kapılırlar.O güzel günlerin bir daha yaşanamayacağını ve geriye dönüşün mümkün olmadığını düşünmek,yaşanmış acıların hatıra gelmesinden daha fazla acı verir onlara...
Savrulup atılan,toprağın üzerinde kıvrılıp bükülen ve üzerine acıyarak basılan bir mum ışığı gibi seğirerek sönmek değil,büyük alevler çıkaran bir keyif yangınında sanki rastlantıymış gibi son bulmak istiyordu.Uçuruma dans ederek düşmek istiyordu.