Toplumun “akıllı” ve “deli” ayrımı aslında çok kırılgandır. Güç kimdeyse, normal olanı o belirler. Empati kurmayan bir düzen, en sağlıklı insanı bile yok edebilir.
Bazen insan sadece yaşamak için yaşar…
Hayat alır, götürür, eksiltir ama yine de devam eder.
Acı bitmez, insan alışır.
Sevdiklerini kaybettikçe öğrenir yaşamayı…
Ve anlar ki;
yaşamak, mutlu olmak değil
vazgeçmemektir.