Gülderen
@Ggulderen
Avukat ^
Dokuz Eylül - Hukuk Fakültesi
İzmir
39 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Benim lise yıllarım daha çok üniversite sınavlarına çalışarak geçti, bu sebeple sınavda çıkabilecek edebî eserler okudum hep küçüklüğümde. Yani bu tür romanlar okumaya alışık değilim aslında.
Büyük bir 2. el kitap yığınının içinde, "Yağmur Böyle Güzel Yağar Mı Bir Daha, Şimdi Çıkıp Islanmazsak?" başlığını gördüğüm an bu kitap benim için yazılmış diye düşünerek aldım kitaplığıma, bu dönem okumak nasip oldu ama iyi ki okumuşum.
Kitabın yazımı oldukça akıcı, kolayca okuyabilir herkes. Başrollerin hissettiklerini hissederek okuyabiliyorsunuz, bu ve özellikle kitabın 2. yarısında Ege ile İzmir'in didişmeleri kitabı keyifli kılıyor, canınızın sıkıldığı bir dönem okuyup eğlenmenizi önerebilirim.
"Dünya zaten hep aydınlıkmış. Bunu da yeni öğrenmiş."
Beyza Alkoç 
3391 Kilometre
Beyza Alkoç 3391 Kilometre
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitaba başlamadan önce nedense bir beklenti içerisindeydim, çevremdekiler bu kitabı seveceğimi düşündüler ama sanırım kitapta aradığımı bulamadım.
Yazım dili biraz basitti, kolay okunuyordu bu sebeple merak edenler okursa çok vakit kaybetmiş de olmazlar ancak ben bu kitabı okumasam da olurdu.
Yine de özünde insanlara iyi gelecek bir konusu olduğundan çok puan kırmadım, attığımız her adımın hayatımızda düşündüğümüzden daha büyük sonuçlar doğurabileceğini bu yüzden her zaman umutlu bir şekilde yaşamamızı öğütleyen bir kitap, okumaya başladığınızda yarım bırakmadan çabucak bitirmenizi tavsiye ederim.
Matt Haig
Matt Haig
Kıvılcım'ı Söndüremezden Ateşi Zapt EdemezsinTolstoy'u Anlayabilmek
Ana hikaye "İnsan Neyle Yaşar?" olsa da ben bugün kitaptaki 2. hikayeden bahsetmek istiyorum. Herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu da söylemeliyim başta.
Bu hikaye bana şunu öğretti, evet bazen biz haklı olsak da özür dilemeliyiz ya da affetmeliyiz yoksa içimizdeki kinimiz en çok yine kendimize zarar veriyor.
Bazen doğruculuğumdan bazen de inadımdan affetmek zor gelse de ben Tolstoy'u 25 yaşımda anladım.
''Kişisel Menkıbesine doğru yol alırken, bilmesi gereken her şeyi öğrenmiş ve yaşamayı hayal ettiği her şeyi yaşamıştı.'' Kendi hayatımda da yıllar geçtikçe bu cümlenin değerini anlayacağımı düşünüyorum. Aslında hayattan istememiz gereken bir aşk, bir meslek ya da yüklü miktarda bir para olmamalı. Kaderimizi doğru bir şekilde yaşarsak zaten yolumuzda karşımıza çıkacak şeyler bunlar. Sonuç olarak hayat sadece bir yolculuk, bir destinasyon değil.
Simyacı; bana göre herkesin okuması gereken, anlamak isteyenler için çok şey anlatan, kendi kaderimizdeki yol hakkında düşünmemizi sağlayan bir kitaptı. Özellikle kendi yolum hakkında sıkça düşündüğüm şu dönemde kafamı daha da karıştıran (iyi manada düşünmemi sağlayan) ya da soru işaretlerime cevap olan ya da olacak bir kitap oldu.
Sadece Suç ve Ceza'yı okuyan okurlar, Dostoyevski'nin kitaplarını psikolojik yönden ağır sanıp diğer kitaplarını okumaktan kaçınabilirler. Ancak Dostoyeski her kitabında işlediği farklı konu ve duygularla, yazarlığının tek bir konuya sıkışmadığını bize gösteriyor.
Bu kitabında da birbirinden ilginç karakterlerle, Rusya'nın zengin kesiminin köydeki hayatını mizahi bir şekilde işliyor. Edebiyatseverlerin okunmasını öneririm
