Yürümeye devam ettiğimde, diğer canlıların barbarlığımız karşısında ne hissettiğini düşünmeden edemiyordum. Durmadan vahşet getiren yol arkadaşları olduğumuz doğruydu. Daha da tuhafı insanın bir tek kendisini yaşam talebinin öznesi sanmasıydı. Yaşam, her canlıda aynıydı hâlbuki; insanda, hayvanda, bitkide. Bütün canlıların yaşamdan istediği ve yaşamın onlara vaad ettiği şey aynıydı. Bir karıncayla bir insan eşit haklara sahipti. Sadece kendi evimizi ateşe vermiyorduk.