Gizem Çakmak
@Gizemgil
Şimdi, ürkütücü bir sözcük.
Şimdi, ip atlama sırası kendisine gelince donup kalan küçük bir kız imgesi: Diğerleri, "Hadi! Atla, şimdi!" diye bağırırken ip zehirli bir yılanın diline benzer. İpin yere her değişi, geç kalmış olduğunu küçük kıza bir kez daha bildirir.
Reklam
Çünkü birini ne kadar sevdiğini unutmayı dilemek, sonra da gerçekten unutmak, büyük bir lütuftan aşağı kalmayacak şekilde gelip yüreğini mesken tutmayı seçmiş güzelim bir kuşun canına kıyıyormuşsun hissi verebilir...
Tanrı'ya inanmanın yolunun insanlığa inanmaktan geçtiğini son yıllarda anladım. İnsanlığın olmadığı yerde Tanrı da yok. Tanrı'ya da insanlığa da inanmamayı sürdürüyorum.
Yerçekimsiz ortamda insan bedeninin ağırlığını kaybediyor da ruhununkini de kaybediyor mu?
Şimdi insanın acıyı taşıma kapasitesinin sonsuz olduğunu düşünüyor. İnsan ezilinceye, ezilip incecik bir tabaka kağıt haline gelinceye, hatta yok oluncaya kadar acıyı taşıyabiliyor.
Reklam