Gökçe Özütok
@Gokfanus
Bir insanı sevmek, onun gerçeklerini anlamaya çalışmayı da içerir.
Sayfa 43
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bırakmamız gerekenleri bırakmak, kontrol etme çabasından vazgeçmektir. Benlik, kontrolü, korkularını gizlemek ve onlardan kaçmak için kullanır. Saf korku güçsüzlüğe benzer. Korkudan kurtuluşa giden yol, paradoksal bir şekilde, kontrolü ele geçirmekten değil, çaresizliğimizi çevreleyen alana girmekten ve böylece bu duyguyu tam olarak hissetmekten geçer.
Sayfa 132
bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ,
sevgiler bekliyor sürekli senden.
insanın bir yanı nedense hep eksik,
ve o eksiği tamamlayayım derken,
var olan aşınıyor azar azar zamanla.
anamın bıraktığı yerden sarıl bana.
Ya da acaba efendimiz ne kadar yüksekteyse, tutsaklık zincirimiz de o kadar uzuyor ve o zaman çok geniş bir harmanın içinde sıçrayıp oynuyor, sonra ucunu bulamadan ölüyoruz, bunun adına da özgürlük mü demişiz yoksa?
Sayfa 39
İnsanları rahat bırak, patron, gözlerini açma! Çünkü açarsan ne görürler? Ellerinin körünü! Onun için bırak, kapalı kalsınlar da, hayal göredursunlar!
Sayfa 82