Greydate
@Greydate
728 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Bir kusur
Ve her zaman hızlı yürüyen zamanın sıçrayışında
O ki ışığın kuşattığı
Benim ışığım
Ufuk boyunca onun yüksek silueti
Kamburlaşmış omuzlar
Dar
Baş hariç
Ve bütün iç yükseklik onda olmayan
Benim boyum
Yüksekliğim
Benim kalbim
Benim çapım
Ve kimsenin görmediği sonsuz uçurumum
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kurumuş acının büyük alanı içinde
Canlıdan çok ölüyüm ben
Başkalarının ve benim hayatımdan daha uzakta
Fazladan bir nota gözde
Bir hıçkırık daha kulakta
Duman içinde yitmiş kaderinin bütünü
Bir akşam tabakası
Gölgede bir sessizlik tanesi
Yansımalarını saklayan sahte bir ışık
Çıplak göğsün içinden
Orada
Benim düzlüğüm
Gökyüzünden akan ne varsa onunla
Başka biri olmak
Toprak hizasında
Kendini tanıma çabası sosyal gelişme
umudundan da tamamen uzak duramaz,
çünkü tümüyle gözardı edilmesine rağmen, beklentilerimizi yarı yarıya karşılayan bir faktör daha vardır. Bu faktör bilinçdışı Zeitgeist, yani Zamanın Ruhudur. Bu, bilinçli aklın tutumunu telafi eder ve gelecekteki değişimleri önceden sezer. Bunun mükemmel bir örneği modern sanattır: ilk bakışta estetik sorunlarla uğraşıyor gibi görünse de, insanların biçimsel güzellik ve anlam içeriği hakkında daha önceki estetik anlayışlarını bozarak ve yıkarak, aslında halkın psikolojik eğitimi üzerinde bir iş başarmaktadır.
Sanatsal ürünün hoşluğu yerini, duyuların
naif ve romantik zevkine ve nesnelere karşı zorunlu sevgisine kapıyı hoyratça kapatan, en sübjektif ve ürpertecek kadar soğuk soyutlamalara bırakmıştır. Bu bize, yalın ve evrensel bir dille, sanatın kehanet yüklü ruhunun nesnelerle olan eski ilişkisinden uzaklaştığını ve —şimdilik— kişiselliğin karanlık kaosuna yöneldiğini anlatır.
Anlayabildiğimiz kadarıyla, kuşkusuz, sanat bu karanlığın içinde tüm insanları birarada tutan ve ruhsal bütünlüklerine ifade veren şeyin ne olduğunu henüz keşfetmiş değildir.
Bu amaç için düşünce gerektiğinden, belki de bu tür keşifler başka uğraş
alanlarında gerçekleşecektir.
Nitelikli sanat şimdiye dek verimliliğini
daima mitlere ve aklın bilinçdışı
sembolleştirme yeteneğine borçlu olmuştur.
Bu süreç, insan ruhunun ezeli tezahürü
olarak yüzyıllardır sürmektedir ve gelecekte de tüm yaratıcılığın özünü oluşturmaya devam edecektir. Görünüşte parçalanıp dağılmaya doğru giden nihilistik eğilimi ile modern sanatın gelişimi, çağımıza damgasını vuran, top yekûn yıkım ve tekrar yenilenme ruhunun hem semptomu, hem de sembolüdür. Bu ruh hali kendini politik, sosyal ve felsefi açıdan her yerde hissettirmektedir. Antik Yunanlıların
insan sezgisinin milyonlarca yılda, kuşaktan kuşağa büyümesi gerekiyordu, o uzak imge, en dünyevi, en beceriksiz el yordamı ve yanılmalarla ortaya çıkmak zorundaydı; hep değişerek, hep daha da mükemmelleşerek... fakat yine de insan, kendini insan gibi hissettiği ve suretini gelişmiş biçimde koruduğu için,
daha ilk andan itibaren oradaydı... özlemini ve milyonlarca yılı arkasında bırakan belleğini, milyonlarca kuşağın belleğini,hâlâ anlaşılmaz, belki de sadece, yeniden doğuşun içinden büyüyen kalbin sezgisi olan, düşlerin uçucu anılarının görüntüsünü sağlamlaştırmak, bu görüntüyü çeşitli ritüel ve hareketlerle muhafaza etmek, düşünülemez ve söylenemez olanı, yani Tann'yı dile getirebilmek için ona ulaşmak isteyen belleğini koruduğu için...
