Greydate
@Greydate
728 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Bilmiyorum gizli yazgını; ilgimi çekiyor seninle ilgili ne varsa. İblis'in barınağı mısın değil misin, haydi söyle bana? Söyle bana ...
Reklam
"Tanrılarla savaşırken de aynısını söylemiştin." "Başka seçenek yok. Alınyazısı. İnsan alınyazısından kaçamaz."
"Ağaca baksana, Atlas."
Atlas yanına döndü, ağaca baktı, acayip bir pırıltı vardı. Meyveleri sayamadı.
"Üç elma seçtin. Gelişigüzel mi seçmiştin, yoksa şans mıydı?"
"Ben baktığımda ağaçta yalnızca üç elma vardı," oldu Atlas'ın yanıtı.
Şaşırmıştı Atlas. Tıpkı şimdi olduğu gibi üzerindeki meyvelerden ağacın dallarının sarktığını görmüştü, fakat elmaları toplarken sanki yalnızca üç elma vardı, seçmesi gereken üç elmaydı onlar da.
"Ortada tılsım filan yok, Atlas. Ağacı olduğu gibi göreme din. Dünyanın değişkenliğini göremedin. Bütün bu geçmiş sana ait, bütün bu gelecek senin, bugün de. Farklı bir seçim yapabilirdin. Yapmadın."
"Geleceğim böyle ağır mı olmak zorunda?" diye sordu Atlas.
Hera yanıtladı: "Bu senin bugünün, Atlas. Geleceğin günden güne olgunlaşıyor, ama henüz ham."
"Alınyazımdan nasıl kaçabilirim?"
"Kendi yazgını kendin seçmen gerek."
İnsanların bin yıllar boyunca düşünüp başardıkları şeylerin tümü, sevginin tek bir ânı yanında hiç değil midir? Sevgi doğanın en başarılı, en tanrısal güzellik taşıyan eseri! Yaşama adım atmakla başlayan basamakların tümü de oraya çıkarıyor.
Gelişimiz oradan, gidişimiz yine oraya.
Bölümsüz bir hayranlığın yüce yetisi karşısında insanların en istekli çabaları bile ne verimsiz kalır.
Bu hayranlık dış yüzde kalmaz, bizi sarması şu ya da bu yanımızdan değildir. Zaman, aracı istemez; buyruğu, zoru, kandırmayı da gerektirmez; o, bizi, bir an içinde, tüm derinliğimiz ve tüm yüksekliğimizle her yanımızdan birden kavrar. Kendimiz de anlamadan, ne olduğumuzu sormaya kalkmadan değişmiş ve onun güzellik ve mutluluğuna ermişizdir.
Yolu üzerinde böylesine soylu bir ruhla, genç yaşta karşılaşana ne mutlu!
Yaprak yaprak yolundu tüketildi bilgi ağacı
Biliniyor her şey ve yeni bir şey getirmiyor yaşam. Ölümsüzlük veren bu günaha yaraşır gibi
Bundandır masallarda hep öyle gösterilişi, bizim için Cennetten aldığı o bağışlanmaz ateş gibi Prometheus'un.
