"Hatta insan üzgün olduğu zaman büyük bir sarayın duvarları bile ona dar gelir ve insanı sıkar. İnsanın kalbinde keder olunca, tüm bahçeler onun için küçüktür."
"Biz bu dünyaya kötü kaderimizi yaşamak ve makine gibi çalışmak için mi, gelmiştik, bilmiyorum. Mutluluk ve huzur bize haram mıydı? Eğer bizim yaşadığımız hayata o zaman etrafımızdaki zenginlerin yaşadığı nedir? Eğer onların yaşadığı hayatsa bizimki nedir? Sabahtan akşama kadar karnımızı doyurmak için çalışıp didiniyoruz, hem de ne karşılığında?"
Bana şunu sordun:"Giderken yanına birkaç çiçek almak ister misin?" Ben evet dedim. Yazı masasının üstünde duran mavi vazodan dört tane beyaz gül çıkardın ve bana uzattın."