Gülər Hüseyni
@GulerHuseyni
“Ah yarabbi! Ne budala insanlar var! Evleniyorlar.”
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Şimdi kendime bir kez daha sordum şu soruyu: Âşık mıyım ona? Tabii yine cevap vermeye cesaret edemedim. Yani daha doğrusu, belki de yüzüncü kez, kendime ondan nefret ettiğimi söyledim. Evet, ondan nefret ediyorum. Bazen, özellikle de sohbetlerimizin sonuna doğru, onu boğmak için ömrümün yarısını feda edebileceğim anlar oluyor!
Bir insana yaraşan
Her şeyi yapmaya varım. Ondan ötesini yaptım mı,
İnsan olmaktan çıkarım..
Ama en mutlu ânı işaret ettiğimizde, onun çoktan geçmişte kaldığını, bir daha gelmeyeceğini, bu yüzden bize acı verdiğini de biliriz. Bu acıyı dayanılabilir kılan tek şey, o altın andan kalma bir eşyaya sahip olmaktır. Mutlu anlardan geriye kalan eşyalar, o anların hatıralarını, renklerini, dokunma ve görme zevklerini bize o mutluluğu yaşatan kişilerden çok daha sadakatle saklarlar..
Sadî anlatıyordu:
“Henüz toy bir delikanlı idim. Şiraz’da bir kızı sevmiştim. O da bana karşı ilgisiz değildi. Birkaç kez de buluşup konuştuk. Sonra araya ayrılık girdi. Ben gurbetlere gittim. On yıl onun aşkıyla coşup taştım,hasretiyle yanıp kavruldum. Nihayet yurduma geri döndüğüm vakit ilk işim onu aramak oldu. Beni görür görmez başladı siteme:
“A Sadî! Meğer ne kadar vefasızmışsın!.. Bunca yıl geçti aradan, ne bir haber, ne bir mektup?!..”
Ona dedim ki:
“Ey sevgisi kalbimde yer edinen selvi boylu!..
Senin yüzünü görme bahtiyarlığından ben mahrum iken, o şerefi postacıya mı bağışlasaydım?!.. “
