Gülün Adı
@Gulunadii
“In te redi; in interiore homine habitat veritas.”
—hiçbir zaman pirezentebıl olamayan o kadın.
1286 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
“Tabii ki bu roman geleneksel anlamda Gece Yarısı Kütüphanesi'nin devam kitabı değil. Aynı konsepti geliştiren bir kitap. Gece Yarısı Kütüphanesi yaşamla ölüm arasındaki bir kütüphaneydi. Bundaysa ölüm sonrasında yaşamın içinden geçen bir tren var. Bu kez iki romanın yaşamanın en iyi yoluna dair ateşli bir tartışma içinde olduklarını hissediyorum. Fakat her ne olursa olsun, ilkini okuyan insanlar sayesinde var olabilmiş bir roman oldu bu.“ s.294 diyor Matt Haig kitabını bitirirken. Öncelikle bir önce çıkan kitabı “Radley Ailesi” beni biraz hayal kırıklığına uğratmıştı. O sebeple az da olsa temkinli yaklaşarak okudum bu kitabını. Tam da “Gece Yarısı Kütüphanesi” tadında bir eser olmuş. Ortalara ve sonlara doğru merak ivmesi yükseliyor. Zamanla oynamasını ben zaten çok seviyorum. Elbette bilimkurgu tadında olması da beni mutlu ediyor. Ama bir “İnsanlar” ya da “Hayat İmkansız” kadar da lezzetli değildi sanki. Beğendim beğendim ama biraz da “hadi bi kitap yazayım” düşüncesine yenik düşmüş izlenimi yarattı. Bunların yanında eğer yazardan okuduğum ilk kitaplardan olsaydı sanırım çok daha bayılırdım. Bu benim beklentimle de alakalı olabilir tabi. Biraz arafta bıraktın beni meslektaşım, ama yine de hem seni hem kitaplarını çok seviyorum ;)
Reklam
Bu yaşamaklar. Nasıl yorucu.
“Her şeyden kaçabilir insan, mutluluğu erteleyebilir, sevinci saklayabilir, uykuyu öteleyebilir, nefreti dizginleyip kıskançlığı perdeleyebilir ama acıyı öteleyemez; yalnızca gerçekten bıçağın keseceği, kırığın hissedileceği zamanı görmeniz, duyumsamanız, seyretmeniz yeterlidir. Kan akar, kalp kırılır, acısı olabildiğince heybetli şekilde yaşanır. Yaşayacağım acılardan emin, yürüyordum.” s.112
Acılara yürüyor korkmuyorum, korkmuyorsun, korkmuyorlar..
“Kaybedenler her zaman kaybediyor. Bu masada kazanan yok. İki kaybeden bir kazanan etmiyor. Ben niye kaybettim, bilmiyorum. Kaybetmiş hissediyorum.” s.119
Bu his bazen insanın yakasını asla bırakmıyor. Orada öylece broş ya da kravat gibi duruyor.
“Kalabalıktan sıyrılıyorum, kalabalığı sevmiyorum. İnsanlardan olabildiğince çabuk kurtulmaya çalışıyorum. Ayaklarımın üzerinde durmalıyım. Hiç kimseye muhtaç olmamalıyım. Ne maddi ne de manevi.” s.90
Hepimizin yegane arzusu bu di mi ama? Sonra da ne kadar yalnızım diye hayıflanmak da bizlerin eseri.
“Yürüyorum. İnsanların etrafımdan akıp geçtiğini görüyorum. İnsanlar var; nefes alıyorlar, konuşuyorlar, adım atıyorlar, görüyorlar, bir amaç uğruna savruluyorlar. Bir şeylerin etrafında pervane olup ömürlerini tüketmekte beis görmüyorlar. İnsanlar var; acılarıyla, sevinçleri ve adını koyamadıkları duygularıyla varlıklarını anlamlandırmaya çalışıyorlar. Bir dünya düşlüyorlar; o dünyayı yaşamak için çabalayıp dururken, bir kanat çırpışı kadar zamanda ömürleri geçip gitmiş oluyor. Tahayyül ettikleri dünyayı gerçekleştiremiyorlar. Tahayyül etmek, hayale kanmak yetiyor insanlara.” s.89
“Bazen o duygu gelir, yakama yapışır; her şeyi mahvetme, yok etme, yıkma düşüncesi. Yıllardır içimde büyüyen bir kaçma hadisesi. Nereye, neden, niye, nasıl? Mutlak mecburiyetler dünyasında, farklı bir
İskender Pala okumayalı hayli zaman olmuştu. Üni yıllarımda hemen her sene çıkardığı yeni kitabını koştur koştur alır, bir çırpıda okurdum. Söyleşilerini takip eder, gider ve hayli de zevk alırdım. Aramıza giren soğukluğun sebebi hikmetini anımsamıyor olsam da tekrardan kaleminden dökülenleri okumak, bana eski bir dostla buluşmak gibi hissettirdi. Çok lezzet aldım. Kitaba gelecek olursak da kitap 
Hüseyin Rahmi Gürpınar ’ın 
Kuyruklu Yıldız Altında Bir İzdivaç okuyormuşum gibi başladı. Zaten gökte olan her olay benim ilgimi çeker, bu yönüyle merak uyandırdı. Olaylar çok hızlı ve heyecanlı devam etti. Kitabın ortalarında biraz yavaşlasa da sonu da güzel bağlandı. Biraz polisiye, biraz cinayet, biraz din ve biraz da gerilimin edebi cümlelerle bezenmiş bir örneği. He bir de biraz da 
Gülün Adı ’nı da çağrıştırdı tabi :)
Herkese kitap dolu an’lar dilerim ;)
Ve keder insanın dilini bağlıyor.
Alex Schulman ’ın okuduğum 3. kitabı. Artık yazarını bilmeden bir kitap okusam sanırım üsluptan yazarı çok kolay çıkarabilirim. Zira bilinç akışı ve zaman hareketleri açısından çok başarılı bir anlatıma sahip. Keza bu kitabında da bunu çok güzel kullanmış. 3 erkek kardeşin anne ve babalarıyla olan çocukluk hayatlarının dramını okuyoruz kitapta. Yine kendinizden çok şey bulacağınıza eminim ve elbette ruhunuza dokunacağına da. Sonu her kitabında olduğu gibi ters köşe, ağlatır. Sanırım her keder biraz susmaya da sebeptir di mi? Kitapla kalınız, mayısı kapatıyorum..1000Kitap
Alex Schulman ’ın okuduğum 3. kitabı. Artık yazarını bilmeden bir kitap okusam sanırım üsluptan yazarı çok kolay çıkarabilirim. Zira bilinç akışı ve zaman hareketleri açısından çok başarılı bir anlatıma sahip. Keza bu kitabında da bunu çok güzel kullanmış. 3 erkek kardeşin anne ve babalarıyla olan çocukluk hayatlarının dramını okuyoruz kitapta. Yine kendinizden çok şey bulacağınıza eminim ve elbette ruhunuza dokunacağına da. Sonu her kitabında olduğu gibi ters köşe, ağlatır. Sanırım her keder biraz susmaya da sebeptir di mi? Kitapla kalınız, mayısı kapatıyorum..Yüreğini avutmanın yolu, ümit etmekten geçiyordu
“Deniz maviye dönecek. Biliyorum. Ülkem yeniden yeşerecek. Hatta Nizâmülmülk bile değerini yitirecek ve bir daha ihtiyaç duyulmayan bir kitaba dönecek. Biliyorum. Bekliyorum. O güne kadar buradayım. Buradayız. Bakşi'nin Muhafızları gibi korkuyu kalbimizden sildik artık. Gelecek güzel günleri bekliyoruz.” s.240
Çok değişik bir ütopik ve distopik bilimkurgu roman okudum. Destansı bir dille yazılmış güncel bir anlatı. Ortalara doğru “ben ne okuyorum, bu ne şimdi, nereye varacak bu hikaye?” demekten kendimi alamadığımı itiraf edeyim. Ama sonu çok güzel bağlandı, bariz bir ters köşe oldu. Günümüz sorunlarına ve olaylarına geçmişin gözünden destansı bir anlatımla adeta zaman tünelindeymişçesine bakmak ister misiniz? O zaman sizi bu kitaba alalım ;) keyifli okumalar dilerim.
Reklam