Sâye
@Gulyabanii
Kamlar göklerle konuşur, Bay Külkün'e danışır, dondan dona Görklü Tan neye isterse dönüşür. Kamlar Tan'a kulak verir, Tan cümle yaratığı onlara ulak verir. Sıfatına kam denenin artık adı anılmaz, tanrıya dilmaçlık eder kamlar asla yanılmaz.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sonunda Dirmik, şiir yazmanın bir yolunu buldu. Sözcükleri tek tek kafasının içinden alıp yüreğine koydu. Yüreğini "güp! güp!" attıran sözcüğü hemen kâğıda yazdı. Yüreğini attırmayan sözcüğü yüreğinden çekip aldı. Dirmik o günden sonra yüreğine kul köle oldu. Yüreği ne yap dediyse onu yaptı, yüreği nereye git dediyse oraya gitti, yüreği ne dediyse onu dedi.
Sayfa 186 - Karakterin kitaptaki adı Dirmit ancak biz ona "Dirmik" demeyi daha çok seviyoruz.·Kitabı okudu
Ben deliyim ama yalnız rüzgar kuzeybatıdan estiği zaman. Güneyden esti mi rüzgar, şahini atmacadan ayırt etmesini bilirim.
