Bu, eski tahtaların içinde inatçı bir yaşam Özlem’inin uyandığı dönemdi. Çok uzun bir zaman önce, onlar da sıcaklık ve gücün getirdiği çocuksu bir duyguya sahiptirler, o zamanlar dallardan tomurcuklar fışkırıyordu. Sonradan ağaç kesilivermişti. Şimdiyse, bahar geldiğinde o ağacın parçalarında hala çok çok hafif bir yaşam ürpertici uyanmaktaydı. Eskiden yaprakları ve çiçekleri varken şimdi yalnızca Çatır”, diyecek kadar belli belirsiz bir anıya sahipti, sonra herşey ta bir sonraki yola kadar susacaktı.