Eserin başında okurken sıkıldım ama okudukça olaylar daha da farklı bir hâl almaya başladı. Komünizme bir anlamda eleştirel bir bakış ile bakılmış. Çiftçinin hakkını güzel ifade etmiş. Okunması gereken bir eser.
Birbirimizden pek farkımız yok. Ancak ağır hastalandığımız ya da öldüğümüz zaman hatırlıyoruz birbirimizi. O yitirdiğimizin ne iyi, ne eşsiz bir insan olduğunu, ne büyük İyilikler yaptığını ancak o son demde anlıyoruz.
“Ancak hayat dediğin nedir ki? Anlaşılmaz bir sır. Kurduğumuz düzen hep böyle sürüp gidecek sanırız. Birden ip kopar, ışık söner, her şey darmadağın olur.”