İnsan denilen yaratığın zihninde yer etmiş olan; kendi renginin, inancının ve siyasetinin en doğrusu, en iyisi olduğuna ve dünyanın dört bir yanına dağılmış diğer tüm insanların kendisinden daha talihsiz konumlara sahip olduğuna inanmasını sağlayan o dar görüşlülük, Ruth’da da vardı.
“İnsanların cam bir kumbaraya kilitleyip saklamak isteyeceği anları vardır. Öyle anlar vardır ki onları insanlardan, zamanlardan, mekanlardan hatta kendilerinden bile koruyup sakınmak gerekirdi. “