Hafi
@Hafizesvaa
• @hfzsva
Azərbaycan
Azərbaycan, 10 Aralık
63 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
ᴅüşᴇʀꜱɪɴ... ᴋɪᴍꜱᴇ ʙɪʟᴍᴇᴢEdebiyat
"11 yaşındaydım. Babam bizim evde ziyafet veriyordu. Annem küçük kuzenimi ve beni yanına çağırıp, halıyı temizlememizi söyledi.
Balkonda verilen görevi yaparken tökezledim, düştüm ve bilincimi kaybettim. Gözlerimi açtığımda gece olduğunu ve yıldızların parıldadığını gördüm.
Her nasılsa kalktım, üzerimi temizledim ve yukarı çıktım. Kuzenim korkup bir yerlere kaçmıştı. Eve geldiğimde gözlerime inanamadım. Sanki hiçbir şey olmamış gibiydi.
Öyle bir ziyafet vardı ki. Babam sağlık der ve annem misafirlerle ilgilenirdi. İçimde hüzünlü bilgelik duyguları uyandı.
Hep böyle olacağını, düşeceğini ve kimsenin bilmeyeceğini söyledim kendi kendime.
Vaqif Səmədoğlu
Vaqif Səmədoğlu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İki insanın birbiriyle karşılaşması kısmete, daha sonra yan yana kalmaları emeklerine bağlı
Kuyucaklı Yusuf
𝘚𝘦𝘭𝘪𝘯: Ayşegül'ü anlat bana...
𝘗𝘰𝘺𝘳𝘢𝘻: Hani insan bazen kendini eksik hisseder. Hayatın anlamsızdır...boştur. Sonra biri girer. Her şey yeniden anlam bulur. Yenidən doğarsın. Dünyaya hiç bakmadığın yerden bakarsın. Yaşamak için bir amacın olur. İşte Ayşegül o. Beni ben yapan her şey.
𝘚𝘦𝘭𝘪𝘯: Hayatımın anlamı diyorsun?
𝘗𝘰𝘺𝘳𝘢𝘻: Sadece hayatın değil, ölümün de tek anlamı.
𝘚𝘦𝘭𝘪𝘯: Onun yerinde olmak isterdim...
Poyraz Karayel
Hepimizin başı sağolsunAlıntı
P.K: Nihayet insanlık da öldü.
P.K: Hepimizin başı sağolsun, insanlığın yeri hiçbir zaman doldurulmayacak
Poyraz Karayel