"Bir kez sevmiş olan ve hala seven biri, kendini aşka elverişli bir hale getirmenin ne kadar zor olduğunu, ne kadar uzun sürdüğünü bilir. İnsan acı çekerken anlar, aşk için emek vermeye bir daha kolay kolay kalkışmayacağını. Çekilen acı bir tür aşk tembelliği yaratır. Acı çeken kişi, bu kadar ağır bir işi boşu boşuna yaptığından korkar."
- Cerrah değilsek, kimseyi ameliyat etmeyiz. Fakat yargıç olmadığımız halde neden başkalarını yargılıyoruz? Psikiyatr olmasak da niçin teşhis koyuyor, birilerine "şizofren" filan diyoruz?
- Bayağılığın getirdiği laubalilikten ötürü. Çiğ ve kokuşmuş insanlar, gizli tuttukları kendi habisliklerini başkalarına atfederler.