Sevgi, hayır gibi, başını salladı.
"Öyle oldu, öyle oldu," dedi Selim Bey.
"Şimdi de, hiçbir şeyi tamir etmek mümkün değil artık. Nazlı'nın hiçbir acı sözü, ölümün getirdiği o geri dönülmez soğukluk kadar çaresiz bırakmayacaktı beni."
Artık hiçbir şeyin değişmesine imkân yok. Lüzum da yok. Demek böyle olması icap ediyormuş. Yalnız söyleyebilsem...
Bir kişiye olsun içimdekileri dökebilsem...
"Köylü kıyafetindeki resmine bakmaya doyamıyorum. Her gece başucumda duruyor, ona bakarak uyuyorum. Ben dünyada bu kadar güzel gülen, güldüğü zaman bu kadar güzel olan insan görmedim.."