Çünkü aşk bir ağaç gibidir:kendiliğinden yetişir,kökleriyle tüm benliğimizin derinliklerini sarar ve yıkıntı halindeki bir yürekte yeşermeye devam eder.Bu tutkunun ne kadar körse, o kadar inatçı oluşunu açıklamak mümkün değildir.Kendi içinde tutarlı olmadığında daha da güçlüdür.