Velhasıl Şahrud’da genç âşıklar, dillendirilmez bir ağız birliğiyle kem gözlerden sakınılmış; bütün hayaller âdeta onların sevdaları üzerine kurulmuştu. Şehrin kenarındaki küçük derenin aşağısında boy atmış gürgen ağacı da, büyük aşkın timsali mücessemi ilan edilmişti gizliden gizliye.
Vakit tamam olunca gençler elbirliğiyle baş göz edildiler tabii. Günlerce değilse de, en azından üç beş gün Şahrud’da davullar hiç susmadı. Şehrin genci yaşlısı, kedileri köpekleri, börtü böcekleri dahi bu büyük coşkudan nasiplerini aldılar.