Gece karanlık, bembeyaz bir ışığın habercisi.
Gece soğuk, sabahleyin ısınacak havanın habercisi,
Gece kimsesiz, uyanmak üzere bir dünyanın habercisi...
İnsanin saklısı olmalı.
Onu özel yapan değerleri olmalı.
Herkesin bir şarkısı, bir şiir olmalı.
Bir gün sevdiği çıkıp geldiğinde,
Ona anlatacağı bir şeyleri olmalı...
10 yıl önce telefon diye bir şey yoktu. Ne çabuk da alıştın, bütün hayatın oldu. Bütün vaktini alan futbol takımı 100 yıl önce yoktu, nasıl da her şeyin oldu? Evet, o dizi 10 gün önce yoktu, nasıl da müptelası oldun, alıştın? Ve sen... 30 yıl önce yoktun, nasıl olur da birden önüne konan dünyaya böyle alışırsın? Sefasını sürmeye başlarsın? Hiç mi yabancılık çekmiyorsun? Hiç mi merak etmiyorsun bu dünya nasıl meydana geldi? Bu renkler, kokular böyle güzelse bunun kaynağı nasıl güzeldir, bunu yaratan nasıl güzeldir merak etmiyor musun hiç?