AyHandeEren
@Handeniz
Kitap, kedi, kahve
Sadece kitap okumaları takip edilir.
DM YOK!
78 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Denge için her şey dozunda olmalıEdebiyat
Yazarımız bu kitabında Hofmiller ve Doktor Condor'un kişiliğinde acıma duygusunu tüm yönleriyle ele almaya çalışır; merhamet aslında iki tarafı da keskin bir kılıçtır ona göre ve hem göstereni, hem de gösterileni büyük bir açmaza sokar. Bu duygu her iki taraf için de tehlikelidir.Merhamet, bu duyguyu gösteren için kölelik anlamına gelirken, gösterileni acımasız yapar.Çünkü merhamet gösterilen kişi giderek daha fazlasını istemeye, kendi isteklerini acımasızca dayatmaya başlar. Ve bunun sonucunda merhamet eden ve edilen bir tür kısır döngü içine saplanıp kalırlar. Nitekim Stefan Zweig'ın kitabının ana ekseni de budur. Kitapta merhamet duygusunun tarafları nasıl bir yıkıma sürüklediğine şahit oluruz.Zweig kitabında okuru merhametin asıl doğasını sorgulamaya yöneltir. Bu yönüyle bir roman olmasının yanı sıra merhamet üzerine yazılmış uzun bir denemedir aynı zamanda.
Akıcı bir üslupla anlatılan kurgu okuyucuyu yormamaktadir.Ben kitabı büyük bir heyecanla ve merakla okudum.Sizlerin de beğenmesi umudu ile Ayrıca bu kitabın birden basımı mevcuttur.Sabırsız Yürek,Acımak ve Merhamet aynı kitaplardır bu yüzden.Isimlerin farklı olması çeviri ve basım ile ilgilidir.Bu detayı da unutmayalım lütfen
Reklam
Gerçek, Emile Zola’nın Dreyfus Olayı’ndan esinlenerek kaleme aldığı bir roman. Öncesinde yazarın olayla ilgili fikirlerini paylaştığı yazısı Suçluyorum okunduğunda, hangi hislerle bu kurguyu yarattığı anlaşılıyor. Aynı zamanda Dreyfus Olayı ile kurgu arasındaki paralelliği görüyorsunuz. O nedenle öncesinde Suçluyorum’u okumanızı öneririm. Gerçek’e gelecek olursak, bu eserde Zola, bir okulda işlenen bir cinayet ve yine haksız yere tutuklanan bir Yahudi adamın hikayesini anlatıyor. Ancak eserin birincil kaygısı asla kurgu ya da edebi kaygılar değil. Zola, hayat görüşünü ortaya seriyor bu kitapta. Yazarın siyasi açıdan en yoğun, en sert ve dünya görüşünü derli toplu olarak paylaştığı eseri Gerçek. Laiklik, kilise, eğitim, siyaset, toplum düzeni gibi konularda oldukça şeffaf ve cesur bir şekilde zihnini okura açmış Zola kitapta. Yazarın aynı zamanda ölmeden önce tamamladığı son eseri. Zola’nın yazarlığına zaten hayrandım, Suçluyorum ve Gerçek’i okuduktan sonra bir insan ve bir aydın olarak da ayrıca saygı duyduğum, yeri bende ayrı bir yazar oldu. Fikirlerine, bunları dile getirmekteki cesaretine (özellikle yazıldığı dönem düşünüldüğünde ama aslında bugün bile devrim niteliğinde), kalemine bayıldım. Mutlaka herkesin okumasını istediğim, muazzam bir klasik Gerçek. Dört İncil serisinin üçüncü romanı, ancak aynı Rougon-Macquart serisinde olduğu gibi eserler birbirine konu ya da kurgu açısından bağlı değil; sadece karakterler arasında bağ var -ki Zola romanlarındaki karakter fazlalığı nedeniyle kitapları sırayla ve peşpeşe dahi okusanız rahatlıkla kaçırabileceğiniz bağlar bunlar. O nedenle sıra ile okunması şart değil. Zola’ya hangi kitabıyla başlamalıyım diye soranlara, Therese Raquin’i öneririm, yazarın ilk dönem eserlerinden, herhangi bir serinin parçası değil (yani
Bugün, mutlaka okumanız gereken bir klasik hakkında kısaca yazmak istiyorum ben. Birçok yayınevinde Bel Ami orjinal adı ile basılan, Hasan Ali Yücel Klasikleri'nde ise Güzel Dost olarak çevrilen şahane bir Maupassant kitabı okudum.
1885 yılına ait bu romanda yaşanan her şey sanki günümüzden detaylar içeriyor. Bir insanın belirli bir aşamaya gelmesi için başka insanları basamak olarak kullanmasını öyle yalın öyle muhteşem bir dille anlatıyor ki yazar inanamadım...
Gelelim kısaca konuya;
Georges Duroy, taşrada yaşayan ve Paris'e gelen ayrıca zor şartlarda yaşamaya çalışan masum biridir. Cebinde son kalan parayla hayatını sürdürmeye çalışır Duroy. Kanı kaynar, nüfuzlu insanlara imrenerek bakar. Ve sonra karşısına Charles Forestier adlı arkadaşı çıkar. Gazetede çalışan arkadaşı, Duroy'a da iş ayarlar. Her şeyin kendine güvenmeye bağlı olduğunu anlatır arkadaşına, güç güvenden gelir der. Paris'e servet yapma amacıyla gelen, yılda bin beş yüz frankla çalışıp geçinmeye uğraşan Georges bu öğütleri can kulağı ile dinler. Başlarda masumca hayalleri olan Duroy daha sonra Paris'in güçlü ve zengin sosyetesinden Madam de Marelle ile tanışır. Bu tanışma onun hayatında geri dönülmez durumlara neden olur. Kente taşradan gelen bu adamın, güç ve şöhret basamaklarını birer birer tırmanırken para ve iktidar sahibi olmak adına ne kadar alçalabileceğini okuyacaksınız.
Çevrenizde gördüğünüz, her yerde karşınıza çıkabilecek onlarca binlerce insandan biri aslında Georges. Bir emele ulaşmak için herkes farklı yollar izler hayatta. Duroy ise eksikliğini hissedip kıskandığı yaşama sahip olabilmek için kadınları kullanır. Her yolun mübah olduğu hırs ile süslü hayatlarda, Duroy sadece tek bir örnektir.
Klasikler arasında unutamayacağım karakterler arasına girdi Georges Duroy. Sayfaları hızla
Bir 'Yaşamda Sadelik, Düşüncede İhtişam' Eseriİnsan ve Hayat
Livaneli’nın sanatçı ve aydın duyarlığı ile kaleme aldığı bir eser Orta Zekalılar Cenneti. Bugünlerde sıkça duyduğumuz “senin cehaletin benim geleceğimi etkiliyor” tümcesini açıklamaya çalışmış adeta yazar bu çalışmasıyla. Ülkemizde cehaletin neden daha hızla arttığını, aydın kesimin neden birçok toplumsal konuda sessiz kalmayı tercih ettiğini, kültürel yozlaşmanın yakın tarihimizdeki hızlı yükselişini ve bir türlü idrak edemediğimiz demokrasi kavramının sözde varoluşunu bir çırpıda anlatıvermiş Livaneli.
Bazı sol grupların Zülfü Livaneli’yi halktan kopuk, elit takılan ve insanlara tepeden bakan biri olarak tanımladığını duymuştum. Livaneli sanatçı ile halkın arasındaki bu kopukluğa dair de çeşitli açıklamalar yapmış bu kitapta. Şüphesiz kendisini aklamak gibi bir gayesi yok koskoca Zülfü Livaneli’nin. Ancak onun bu açıklamalarını okuyunca hak da vermiyor değilsiniz gerçek aydının halktan kopuşuna. Dahası kendim de artık cehalette ısrar kitlenin fikirlerini dahi duymak istemeyen birine dönüştüğümü görüyorken söz konusu aydınları anlamak çok da zor olmuyor benim için.
Zülfü Livaneli bu eserinde de diğer tüm eserlerinde olduğu gibi okuruna bir yaşam perspektifi de katmaya çalışıyor. İlkeli yaşamın ne kadar büyük bir vicdanî zenginlik getirdiğini, sade bir yaşam düzeni kurabilmenin ne kadar büyük bir huzur ve rahatlık olduğunu, din, milliyetçilik unsurları gibi değerlerin sorgulanarak benimsendiği takdirde bir anlam ifade edebileceğini de okurlarına öğütlüyor satırlarında. Tabi tüm bunları aktarırken de ülkemizin Osmanlı Devleti’nden bugünkü yüzyıla kadar geçirdiği sancılı dönemlerden, bu dönemlere dair anıt kişilerden de bahsediyor.
Livaneli’nin tarzını, üslubunu daha da önemlisini yaşam felsefesini çok seven biri olarak bu kitabı da fazlasıyla öneriyorum.
Engin Geçtan' ın 'İnsan Olmak' adlı birey ve toplum psikolojisi ile alakalı kitabını okuduktan sonra yazarın diğer kitaplarını da okumak istedim romanları olduğunu görünce hemen sepete ekledim :) İyi ki de eklemişim..
Kitap ilk olarak bir film setinde başlıyor. Karakterlerin fazlalığı ve isimlerinin farklı olmasından dolayı başlarda insan bir miktar zorlanıyor. Fakat sonrasında kurgu oturdukça takip etmesi kolay bir hal alıyor. Film setinde başlayan kitabımız setten bir oyuncunun ve senaristin kaybolması ile polisiye ve fantastik bir dünya aralanıyor. Kaybolan kişileri arayan polis, hafiyeliğe soyunan oyuncular ve yönetmenle harika bir kurgu yaratılmış. Yazarın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.
Kitabın arkasında ki "Her okunduğunda değişecektir" yazısının nedenini de kitabı okuduğunuz da anlayacaksınız :)
