bir karadeniz türküsünde geçen, “ha bu akan dereler denizlere dolacak” sözü kadar beni hüzne boğan, birbiriyle uzaktan-yakından ilgisi olmayan bir cümle de w. benjamin’in şu sözleridir:
“kulak verdiğimiz sesler içerisinde, artık susmuş olanların yankısı da yok mudur?”