Zengin bir hayal içinde meçhul, daima mâlumun en korkunç rakibidir. Ben mâlumum. Yani sayısız imkanlar arasında gerçekleşmiş ve donmuş bir imkânım. Ben bir şeyim, meçhul her şeydir. Fakat.. unutma ki ben, varım; meçhul, yoktur. O, sadece olabilir fakat olmayabilir de! Ben bir realiteyim, o bir imkândır. Bu farkı anlamayan bir aşka sen beni inandıramazsın.
Sandro, çözülmeye, silinmeye, yok olmaya ve anın sonsuzlaşacak kadar genişlemesine izin verdi. Gözleri kapalı gülümsemeye başladı. Bir vahiy gibi kendini sunan şey karşısında vecd içinde gülümsüyordu: Her bir anın sonsuzlaşması ölümsüzlüğün sırrıdır.