“İnsan, Allah’tan uzaklaştıkça kendini unutur. Kendi değerini ve varoluş amacını kaybeder. Oysa insan, Allah’a yöneldiğinde hem kendini bulur hem de yaratılışının kıymetini anlar.”
“Şeytan, ibadet edenlere ibadetin özünü unutturup, suretine bağlanmalarını ister. Böylece kişi, kalpten uzak, sadece bedenen ibadet eder hale gelir. Oysa Allah, kalbi diri olan kullarını sever.”
Aslında kitabın ana fikri çok net: Gerçek adalet, sadece İslam’la sağlanır. Ama bu adalet, sadece parayla, zengin-fakir arasındaki farkla ilgili değil. Aynı zamanda insanların birbirine nasıl davrandığı, hak-hukuk, dayanışma ve ahlaki sorumluluk gibi konuları da kapsıyor.
Allah’ı tek ve en büyük güç olarak kabul ederse, kimse kimseye üstünlük taslayamaz, kimse bir başkasını ezemez. Yani adaletin temeli iman ve Allah’a teslimiyet.
Adalet istiyorsan, Allah’ın koyduğu sınırları kabul edeceksin.
"İnsan, insanın kölesi olamaz. Çünkü tüm insanlar, aynı ilahın kullarıdır."
İyi okumalar.