Sanki o piç elin piç hançeri Alpaslan'ın yüreğine değil de kaynayan bir süte bütün soğukluğuyla inmişti; süt kesilmişti; ocak sönmüştü, ocağın sacayağı taşları devrilmişri.
Melikşah hep öyle :"Hay Sav-Tekin Beyim, hay dedem benim, bir gün gelip sultan olacak kişi, her günü o gün gelmiş gibi bilmeliymiş. Anahtarı eline aldığı zaman hemen kapıya uzanmalıymış, anahtar nerde kapı nerde düşünüp durmamalı, aranmamalıymış.." dedi.