“Bu bir çelişki midir bilemiyorum. Her canlı yalnızdır aslında, canlı olduğu için, en azından doğar doğmaz bir yerden ya da bir şeyden ayrıldığı için yalnızdır. Sonra düşündükçe daha, algıladıkça, hayal kurdukça daha da yalnızdır. İnsan, insan yapımı yalnızlıklarla ezelî yalnızlığının toplamıdır; bundan hiçbir zaman kurtuluş yok.”
“Demem o ki “geri dönmek” diyorsun. Kirliliği giderek tescillenen bu kirli dünyada, altında bulunduğun incir ağacı yeniden yaprak verse.Tamam, keşke. Ama her yol, sapılmamış olanın hatırasını kazıyor ruhuna. Matriks’in sonu yok hâsılı. Hangi yola sapsak aklımızın diğerinde kalması kaçınılmaz. Seçilen her yol seçilmeyene ilişkin bir feda ediş içermek mecburiyetinde.”