Giyinirken benim siyah bir kravat taktığımı görünce çok şaşırdı, yas mı tutuyorsunuz, diye sordu. Ona annenin öldüğünü söyledim. Ne zaman diye sorunca, "Dün," dedim. Hafifçe irkildi, ama hiçbir şey demedi. Bunun benim suçum olmadığını söylemek istedim vazgeçtim çünkü bunu daha önce patrona söylediğimi anımsadım. Zaten bir anlamı da yoktu bunun. Ne de olsa insan her zaman biraz suçludur.
"Yıldızların değeri herkes için aynı değil... Yolculuk yapanlar için yıldızlar yalnızca kılavuzdur. Bazları için yalnızca gökyüzündeki küçük parıltılardır. Bilim insanları için araştıralacak problemlerdir. İşadamı gibiler için ise onlar yalnızca değerli altındır. Oysa bütün yıldızlar sessizdir. Ama sen, sen yıldızlara kimsenin bakmadığı gibi bakacaksın. Onlardan birinde ben yaşıyorum ve gülüyorum diye, geceleyin gökyüzüne baktığında, senin için bütün yıldızlar gülüyor olacak. Yalnızca senin gülmeyi bilen yıldızların olacak!"