Bütün hayat üstüme yığılmış gibiydi. Hayat, insanındı. Fakat insan, Ya Rabbim insan ne kadar zayıftı. Kime dokunmak istesem, kuru bir dal gibi elimde kalıyordu.
Bana göz verdi, bana kulak verdi;
Alçakgönüllü kaygılar, ince korkular verdi;
Tatlı gözyaşlarının kaynağı olan bir yürek,
Ve sevgi, ve düşünce , ve sevinç verdi.